Hafızadan Çıkmayanlar

Yaz Dostum: Barış Manço Hâlâ Bizimle…

“Bir kişinin adı en son ne zaman telaffuz edilirse o gün ölmüş oluyor insan. Yani fizik olarak bu dünyayı terk etmek çok da önemli bir şey değil. Nasıl olsa günün birinde hepimiz terk edeceğimiz için ve milyarlar terk ettiği için… Ama adınız anılmadığı gün, gerçek anlamda bu dünyayı terk etmiş oluyorsunuz.” Barış Manço baris-manco

80’lerin başında bu dünyayla tanışmış olan bizlerin, anne ve babalarımız dışında gözümüzü açtığımız bir de ağabeyimiz vardı: BARIŞ MANÇO.

Ailelerimizle işbirliği içinde, müziği de mevzuya dahil eden, hayata ve yaşamaya dair incelikli öğretiler bütünüydü onunla televizyon ekranından gerçekleşen her buluşma.

Temiz olmak, iyi beslenmek önceliklerdendi örneğin.

“Adam Olacak Çocuk”larsınız deyip söz verdiğinde itirazlarımızı ve memnuniyetlerimizi dile getirebilmeyi öğrendik sonra.

Her ziyaret ettiği şehrin nüfus tabelasının sonundaki sıfırın üstüne +1 etiketi yamamasıyla yolları, rakamları ve de ‘dahil olma’yı sevdik.

Dünyanın ne kadar renkli olduğunu gösterdiği gezgin öykülerinde, farklı kültürleri kitaplardan çıkarıp sese ve görüntüye çevirdik.

Kendi bildiklerimiz dışında yüzlerce başka hayat, dil, renk olduğunu anlatan dünya turlarıyla merakımız tetiklenirken, keşfederek hep eğlendik.

“Arkadaşım(ız) Eşek”se ama onu çok da özlüyorsak; kırgınlıkları tolere etmeyi ve ilişkilerimizle, kendimizle dalga geçebilmeyi öğrendik.

Erkeklerin de ağladığını, Ali’nin yazdığını Veli bozduğunda idrak ettik ilkin. “Kol Düğmeleri”ndeki detayı ancak büyüyünce, çok sonraları kavradık.

Hastalandığımızda, şarkısında verdiği ‘Nane limon’lu tarifi, büyümüşken bile şarkıyı mırıldanarak uygular olduk.

Tüm siyasi görüşlerin, politik tavırların önüne ‘insan’ı koyup ‘hayat’ı esas almayı kulağımıza küpe ettik.

Aşk, başımıza gelebilecek en mühim şeylerden biriydi ki ayazda bile onunla nasıl ısınacağımızı öğrendik. “Kara Sevda” dediği başka ne olabilirdi ki nasıl tutulduğumuzu hâlâ, bütünüyle kavrayamadığımız?.. “Sakız Hanım’la Mahur Bey” kendine has, bulunması belki de şans sayılabilecek hayat arkadaşlığıydı; ömürlük sevmek, paylaşmak, birlikte üretmek, dillenmek ve susmaktı.

Gücümüz tükendiğinde ve kötülüklerle karşılaştığımızda dahi vazgeçmediğimiz o kocaman gülümseyiş olarak yaşadı bizlerle Barış Manço. Kendisinden sonraysa şarkılara sığınabilmekte artık profesyoneldik.

“Memleket Nire?” ise soru, “Bu dünya bizim memleket!” idi cevap. Neticede hâlâ buradaysak, bu dünya yine bizim memleket.

Yaz Dostum: Barış Manço hâlâ bizimle…

Sinem Dinçer

Sinem Dinçer

1982, İskenderun doğumlu. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde edebiyat okurken bir yandan da Digital Film Academy ve çeşitli workshoplarda sinema eğitimi aldı. 2007’ten beri kısa, uzun metrajlı filmler ve festivallerde çalışıyor. Ayrıca Bilgi Üniversitesi Kültür Yönetimi bölümünde master tezini hazırlıyor, çeşitli webzinelere müzik ve sinema yazıları yazıyor. (www.sinemdincer.com)

Kimler Neler Demiş?

2 Yorum - "Yaz Dostum: Barış Manço Hâlâ Bizimle…"

Bildir
avatar
Sıralama:   En Yeniler | Eskiler | Beğenilenler
Mustafa
Ziyaretçi

Barış Manço anısına, şarkılarıyla renklendirilen güzel bir yazı olmuş.

Alim
Ziyaretçi

Unutmadık ama çok özledik… Çok hoş bir yazı olmuş.

wpDiscuz
Önceki yazı

Child 44 Filminden İlk Fragman Yayınlandı!

Sonraki yazı

2015 Sundance Film Festivali Ödülleri Sahiplerini Buldu!