Burjuvaziye karşı kamerasını sertçe kullanmasıyla tanınan usta yönetmen Luis Bunuel’in, kimi zaman sembollerle örtülü, kimi zaman ise açıktan, bir basın açıklaması tadında göndermeler yaptığı filmi Le fantôme de la liberté (1974), yönetmenin en çok konuşulan filmlerinden biridir. Bir bütünlük oluşturması beklenmeksizin sıralanan bölümler, bu yanıyla biçimsel olarak da bir karşı duruş içerisindedir. Film, Bunuel’in arzu, cinsellik, özgürlük, devlet, din, hukuk, eğitim ve daha birçok konuya karşı takındığı alaycı tavrı gözler önüne serer. Her sahnesi farklı bir mizahla örülü filmde burjuvazinin ve devletin yozlaşmışlığı karakterlerin kıyafetinden, mekânın tasarımına kadar birçok detayda hissedilir. Bunuel, yarattığı bu temsil furyasının yol açtığı dipsiz anlam kuyusunda izleyiciyi boşluğa bıraksa da, ironi ve absürtlükle dolu sahnelerin ilgi çekiciliği, seyirciyi tekrar filme sokmayı başarır.
