Fil'm Hafızası
  • ANASAYFA
  • HAKKIMIZDA
    • BİZ KİMİZ?
    • EKİBİMİZ
    • GÖNÜLLÜLÜK İLANLARI
  • FİLM ÖNERİLERİ
    • Aksiyon / Macera
    • Animasyon
    • Belgesel
    • Bilim Kurgu / Fantastik
    • Biyografi / Tarih
    • Drama
    • Erotik
    • Komedi
    • Korku / Gerilim
    • LGBTİ
    • Müzik / Müzikal
    • Romantik
    • Savaş
    • Suç / Gizem
    • Western
    The Power of the Dog (2021)
    Film Önerileri

    The Power of the Dog (2021)

    Rabia Elif Özcan
    1 gün önce
    Altın Lale’nin Peşinde: 44. İstanbul Film Festivali Yarışma Seçkisi
    Drama

    O Da Bir Şey Mi (2024)

    Tuba Büdüş
    3 gün önce
    Tchaikovsky’s Wife (2022)
    Biyografi / Tarih

    Tchaikovsky’s Wife (2022)

    Ayşe Ekin Sağıroğlu
    2 ay önce
    Io Capitano (2023)
    Drama

    Io Capitano (2023)

    Selin Tanyeri
    2 ay önce
    Flow (2024)
    Animasyon

    Flow (2024)

    Büşra Soylu Küçükkaya
    3 ay önce
    Leo (2023)
    Film Önerileri

    Leo (2023)

    Rabia Elif Özcan
    3 ay önce
  • SİNEMA YAZILARI
    • 44. İstanbul Film Festivali
    • 25. İzmir Kısa
    • 31. Altın Koza
    • Analiz
    • Eleştiri – İzlenim
    • Liste
    • Özel Dosya
    • Röportaj
    44. İstanbul Film Festivali Günlükleri-9
    Eleştiri - İzlenim

    Gitmek ya da Kalamamak: Gündüz Apollon, Gece Athena (2024)

    Tuba Büdüş
    3 gün önce
    Düş mü, Gerçek mi?: Black Mirror (2011-…)
    Analiz

    Düş mü, Gerçek mi?: Black Mirror (2011-…)

    Selin Tanyeri
    5 gün önce
    Kimlik ve Öz Arayışı: A Complete Unknown (2024)
    Analiz

    Kimlik ve Öz Arayışı: A Complete Unknown (2024)

    Burakhan Yanık
    1 hafta önce
  • HABERLER
    İkonik Romantik Komedinin 26 Yıl Sonra Devam Filmi Geliyor!
    Haberler

    İkonik Romantik Komedinin 26 Yıl Sonra Devam Filmi Geliyor!

    Can Turbay
    1 gün önce
    28. Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali’nin Ödülleri Açıklandı!
    Haberler

    28. Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali’nin Ödülleri Açıklandı!

    Seher Kızılırmak
    2 gün önce
    Fotokopi Günlükleri Avrupa’nın Sundance’i ECU’da
    Haberler

    Fotokopi Günlükleri Avrupa’nın Sundance’i ECU’da

    İrem Naz Güvel
    3 gün önce
  • KISA FİLMLER
    Lucky Fish (2022)
    Kısa Filmler

    Lucky Fish (2022)

    Ayşe Şimal Gürdamar
    8 ay önce
    Sousaphone (2019)
    Kısa Filmler

    Sousaphone (2019)

    Yiğit Aksan
    8 ay önce
    Hikayeci (2005)
    Kısa Filmler

    Hikayeci (2005)

    Ayşe Şimal Gürdamar
    10 ay önce
  • SPOTIFY
    • Playlists
    • Podcasts
  • ETKİNLİKLER
    • Dinner Talks
    • Fil’m Hafızası Akademi
    • Keşfetmenin Keyfi
  • GALERİLER
    • BiReplik
    • Bunları Biliyor Muydunuz?
    • Etkinlikler
    • Hafızadan Çıkmayanlar
  • İLETİŞİM
No Result
View All Result
  • ANASAYFA
  • HAKKIMIZDA
    • BİZ KİMİZ?
    • EKİBİMİZ
    • GÖNÜLLÜLÜK İLANLARI
  • FİLM ÖNERİLERİ
    • Aksiyon / Macera
    • Animasyon
    • Belgesel
    • Bilim Kurgu / Fantastik
    • Biyografi / Tarih
    • Drama
    • Erotik
    • Komedi
    • Korku / Gerilim
    • LGBTİ
    • Müzik / Müzikal
    • Romantik
    • Savaş
    • Suç / Gizem
    • Western
    The Power of the Dog (2021)
    Film Önerileri

    The Power of the Dog (2021)

    Rabia Elif Özcan
    1 gün önce
    Altın Lale’nin Peşinde: 44. İstanbul Film Festivali Yarışma Seçkisi
    Drama

    O Da Bir Şey Mi (2024)

    Tuba Büdüş
    3 gün önce
    Tchaikovsky’s Wife (2022)
    Biyografi / Tarih

    Tchaikovsky’s Wife (2022)

    Ayşe Ekin Sağıroğlu
    2 ay önce
    Io Capitano (2023)
    Drama

    Io Capitano (2023)

    Selin Tanyeri
    2 ay önce
    Flow (2024)
    Animasyon

    Flow (2024)

    Büşra Soylu Küçükkaya
    3 ay önce
    Leo (2023)
    Film Önerileri

    Leo (2023)

    Rabia Elif Özcan
    3 ay önce
  • SİNEMA YAZILARI
    • 44. İstanbul Film Festivali
    • 25. İzmir Kısa
    • 31. Altın Koza
    • Analiz
    • Eleştiri – İzlenim
    • Liste
    • Özel Dosya
    • Röportaj
    44. İstanbul Film Festivali Günlükleri-9
    Eleştiri - İzlenim

    Gitmek ya da Kalamamak: Gündüz Apollon, Gece Athena (2024)

    Tuba Büdüş
    3 gün önce
    Düş mü, Gerçek mi?: Black Mirror (2011-…)
    Analiz

    Düş mü, Gerçek mi?: Black Mirror (2011-…)

    Selin Tanyeri
    5 gün önce
    Kimlik ve Öz Arayışı: A Complete Unknown (2024)
    Analiz

    Kimlik ve Öz Arayışı: A Complete Unknown (2024)

    Burakhan Yanık
    1 hafta önce
  • HABERLER
    İkonik Romantik Komedinin 26 Yıl Sonra Devam Filmi Geliyor!
    Haberler

    İkonik Romantik Komedinin 26 Yıl Sonra Devam Filmi Geliyor!

    Can Turbay
    1 gün önce
    28. Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali’nin Ödülleri Açıklandı!
    Haberler

    28. Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali’nin Ödülleri Açıklandı!

    Seher Kızılırmak
    2 gün önce
    Fotokopi Günlükleri Avrupa’nın Sundance’i ECU’da
    Haberler

    Fotokopi Günlükleri Avrupa’nın Sundance’i ECU’da

    İrem Naz Güvel
    3 gün önce
  • KISA FİLMLER
    Lucky Fish (2022)
    Kısa Filmler

    Lucky Fish (2022)

    Ayşe Şimal Gürdamar
    8 ay önce
    Sousaphone (2019)
    Kısa Filmler

    Sousaphone (2019)

    Yiğit Aksan
    8 ay önce
    Hikayeci (2005)
    Kısa Filmler

    Hikayeci (2005)

    Ayşe Şimal Gürdamar
    10 ay önce
  • SPOTIFY
    • Playlists
    • Podcasts
  • ETKİNLİKLER
    • Dinner Talks
    • Fil’m Hafızası Akademi
    • Keşfetmenin Keyfi
  • GALERİLER
    • BiReplik
    • Bunları Biliyor Muydunuz?
    • Etkinlikler
    • Hafızadan Çıkmayanlar
  • İLETİŞİM
No Result
View All Result
Fil'm Hafızası
No Result
View All Result
Home Sinema Yazıları Röportaj

Senin Yıllardır Gerçekleştirmeyi Beklediğin Bir Düş Var (2022) Filminin Yönetmeni Pınar Fontini İle Röportaj

Esra Kars Esra Kars
3 yıl önce
Röportaj, Sinema Yazıları
Okuma Süresi: 10 min
0
0
Senin Yıllardır Gerçekleştirmeyi Beklediğin Bir Düş Var (2022) Filminin Yönetmeni Pınar Fontini İle Röportaj
Facebook'ta PaylaşTwitter'da PaylaşWhatsapp'ta Paylaş

29. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nde Belgesel kategorisinde yarışan Senin Yıllardır Gerçekleştirmeyi Beklediğin Bir Düş Var filmi hakkında yönetmen Pınar Fontini ile keyifli bir röportaj gerçekleştirdik. İyi okumalar…

 

Filminiz, görece uzun sayılabilecek bir belgesel; ancak çok akıcı ve sürükleyici ilerliyor. Filmin içinde pek çok hikâye mevcut; hem sizin hem kadın yönetmenlerin hikâyeleri var. Sinema açısından da önemli bir belgesel olduğunu düşünüyorum. Öncelikle tebrik ederim. 

Vurucu bir sahneyle başlayalım: Belgeselin bir kısmında yalnız ölmekten duyulan korkudan bahsediliyor. O konuşmanın sonunda şu sonuca varılıyor: birinin en fazla yanında olabiliriz. Marilyn Monroe’nun şu sözünü hatırlattı: Sadece parçalarımız dokunacak, başkalarının parçalarına. Bu filmde misyonunuz, diğer kadın yönetmenlerin parçalarına dokunabilmek miydi?

Aslında onlarla birlikte bir yolculuğa çıkmak, belki daha güzel bir ifade etme biçimidir. Bu projenin en başı şuna dayanıyor: Üniversitede okumak için İstanbul’a geldiğimde Beyoğlu’nda gezerken bir sergi gördüm ve içeri girdim. Orada Gülsün Karamustafa’nın “Vaat Edilmiş Bir Sergi” isimli bir sergisi vardı. Bir seyirci olarak o kadar etkilendim ki sanki o sergi kişisel olarak bana seslenmiş gibi geldi. Bundan birkaç yıl sonra Gülsün Karamustafa’nın 1990’larda Füruzan’la birlikte bir film çevirdiklerini gördüm: Benim Sinemalarım (1990). O filmi izlediğim zaman ne kadar etkileyici bir cümle kurduğunu keşfedince kadın yönetmenler üzerine çalışmak istediğimi fark ettim. Çünkü Türkiye sinema literatürü ve tarih çalışmaları çok hatalı ve eksiklerle dolu. Günümüzde bile tekrar eden bir şekilde kadınların başarıları, erkek ekip arkadaşları üzerinden anlamlandırılıyor. O nedenle kadınları bulup onlarla konuşmak en doğru metottu aslında. Özellikle Senin Yıllardır Gerçekleştirmeyi Beklediğin Bir Düş Var filminde pandeminin de etkisiyle kaynaklara erişememenin ve ortaya çıkan ürünün film içinde ne kadar güzel bir dil oluşturabileceğini fark edip kendi maceramı da içine kattım. Onların hikâyesini anlamaya çalışırken, ben de anlattığım kadın yönetmenlerden biri oldum, belgeselin hem çekeni hem de öznesi hâline geldim. Bu dönüşümü de göstermek istedim aslında.

 

Filmde çeşitli kitaplar var. Benim dikkatimi çeken ise birkaç kitap üzerinde duran Füruzan’ın Benim Sinemalarım kitabıydı. Bununla birlikte filmi seyrederken Duygu Asena’nın çok izini gördüm hem sizde hem de diğer yönetmenlerde. Bu belgesel boyunca sizi motive eden, size ilham veren kitaplar ve yazarlar oldu mu?

O kadar konuşmak istediğim bir konu ki… Kimden alıntı yaptığınız çok önemli çünkü yaptığınız alıntı daha sonra yapılacak olanlara bir referans gösteriyor. Kitap meselesi şöyle: İki tane tripod vardı evde ve bir yükseklik oluşturmam gerekiyordu. Bu yüksekliği oluşturmak için o kitapları kullandım aslında. Kitaplığımdaki kitaplardan söz etmek gerekirse, çoğunluğunu kadın yazarlar oluşturuyor. Füruzan da bunlardan biri. Onun haricinde Audre Lorde, Sara Ahmed, bell hooks var. Ben genellikle Batılı olmayan, academics of color olarak değerlendirilebilecek olan diğer yazarları okumak, diğer kadın seslerini duymak taraftarıyım. Aslında hem söylediğim sözde hem de yazdığım yazılarda ve çektiğim filmlerde bu yazarların etkisi çok büyüktür. Bir yandan da tabi çok iyi yönetmenler var: Agnes Varda gibi, İran’dan Samira Makhmalbaf gibi, yine son dönemlerde Afganistan’dan çıkan Sahraa Karimi gibi. Türkiye’deki kadın yönetmenler Pelin Esmer, Gülsün Karamustafa, Yeşim Ustaoğlu gibi… hepsinin izi var aslında filmde. Kitap olarak Sara Ahmed’in Feminist Bir Yaşam Sürmek kitabı beni çok dönüştürmüş bir kitap. Audre Lorde’un otobiyografisini yazdığı Zami kitabı da aynı şekilde. Bu iki kitabın önemi çok yüksek. Hatta Feminist Bir Yaşam Sürmek’i her gittiğim yere götürüyorum.

Filmde Yeşilçam Sokağı’nda herhangi bir kadının isminin yer almadığını ifade ediyorsunuz. Yeşilçam Sokağı’nda kadının adı yok peki Türk sinemasında var mı sizce?

Türkiye sinemasına bence özellikle son dönemde bir kadın sineması var. Biraz daha geriye baktığımız zaman 1800’lerin sonlarından beri Türkiye’de film çevriliyor. Ben Manaki Kardeşlerin yaptığı filmi de Türkiye sinemasının içinde görüyorum. 1950’ye kadar bir kadın yönetmen yok elli, altmış yıl boyunca. Bu üzerine düşünülmesi gereken bir veri. Türkiye’nin ilk kadın yönetmeni Cahide Sonku filmini 1951’de çeviriyor. 50’lerden 2000’lere kadar da çok az sayıda kadın filmi var. Ama ben 2000’lerden sonra bir farklı oluşum tespit ettim. Yani kadınlar, daha başka bir perspektifle film yapmaya başladılar. Belmin Söylemez’in bir sözüdür: Tek tip bir şey yapmak zorunda değiliz, güçlü kadınları anlatmak zorunda değiliz. Güçsüz kadınları da anlatabiliriz. Her şeyi anlatabilecek bir kadın sinemasının doğuşuna tanıklık ettiğimizi düşünüyorum ve çok şanslı hissediyorum kendimi çünkü projelerim sayesinde hem onlar üzerine düşünme fırsatı hem de onlarla tanışma fırsatı geliştirdim.

Benim en etkilendiğim şeylerden biri, lenslerin bir diş hekiminin muayenehanesinde yapıldığı sahneydi. İsteyenin bir şekilde yolunu bulacağına dair önemli bir işaretti ama uzun bir zaman diliminden söz ediyoruz. Burada vazgeçmeye yakın hissettiğiniz bir an oldu mu?

Yönetmenlerden bir tanesi pandemi nedeniyle çok üzgün, yorgun ve endişeliydi. O beni çıkarın, yapmayalım, dedi ve benim belkemiğini oluşturduğunu düşündüğüm yönetmenlerden biriydi. Ben de çok inatçıyımdır bir şeyi kafama taktığım zaman o olmazsa eksikmiş gibi gelir proje. O zaman bir kötü hissetmiştim kendimi ama sonra görüntü yönetmenim Nalan’la da konuşunca biraz daha kendimi toparladım, o çok pozitif yaklaşmıştı. O enerjisel alandan böylelikle çıktım. Ama şunu söylemek istiyorum, bu da Yeşim Ustaoğlu’nun ilk belgeselimde, 2016’da söylediği bir sözdür: Sorun, insanın karşısına gelir, mesele sorunu nasıl aştığınız. Ben buna kendi hayatımda da son dönemlerde daha dikkat ederek yaşamaya çalışıyorum. Büyük bir ıstırap içinde mi o soruna yaklaşıyorum yoksa farklı bir perspektiften ele alıp bunun da bir basamak olduğu ve bunun da atlatılabileceğine dair inançla mı yaklaşıyorum. Çünkü orada takındığınız tavır, yapıcı ya da yıkıcı olabiliyor sorunun kendisi değil.

Siz, filmin yapımcılığını da üstleniyorsunuz. Bu süreçte finansal destek nasıl ilerledi? Kaynaklarınız neler oldu?

Ben parasız çektim bunları. Sadece şöyle bir avantajım var: Ben çekebiliyorum ve kurgulayabiliyorum. Sadece post prodüksiyon desteğine ihtiyacım var. Bu çok büyük bir avantaj. Çünkü bir filmi, hiçbir şeyiniz olmadan çekebilirsiniz aslında size inanan bir arkadaşınız varsa… Post prodüksiyonda çok tatlı insanlar da var. Onlarla yolunuz kesişirse ve onlara belgeselci olduğunuzu söylerseniz gerçekten de anlayıp ona uygun bir şekilde renk ve ses düzenlemesini de bütçelendirebiliyorlar. Ben Antalya Film Forum’dan destek aldım. Film Forum’un ve bunu söylemenin önemli olduğunu düşünüyorum ancak tabi verilen destek, bir belgeselin çevrilebilmesi için yeterli değil. Daha fazla kaynak yaratılması gerektiğini düşünüyorum Türkiye’de sinemacılar için. Burada aslında festivallerin sorumluluğun da çok yüksek olduğunu düşünüyorum. Festivallerin bunu güzel organize ederek becerebileceklerini de düşünüyorum. Aslında bu anlamda festivalleri hem eleştiriyorum hem de tebrik ve takdir ediyorum.

Filmin bir sahnesine değineceğim yine: Filmde pandeminin en patlak verdiği zaman, siz birkaç gün boyunca vapurları ve bir ağacı çekiyorsunuz. Soldan sağa doğru gelen bir vapur var fakat kamera en sağa döndüğü zaman orada kuru, hâlâ baharı bekleyen bir ağaç görüyoruz. Bu birkaç defa tekrarlanıyor. Ben bunu şöyle yorumladım: Bahar henüz gelmedi ama hâlâ ulaşılabilir. Siz bu filmden sonra bahara ulaşabildiniz mi? Sizin yıllardır gerçekleştirmeyi beklediğiniz düş gerçekleşti mi?

Çok tatlı bir soru bu, teşekkür ederim. Evet gerçekleşti. Çok uzun zamandır benden bir sanat eseri çıksın istiyordum. Resimle de, fotoğrafla da müzikle de uğraştım. Ortaya benden orijinal bir şey çıksın istiyordum ve bu bir film oldu enteresan bir şekilde. Bu da güzel bir macera. Evet, gerçekleştirmeyi beklediğim düş oldu, bu filmin kendisi o düşün kendisiydi aslında belki de. Ama bahar metaforuna dönersek bence güzel bir yorumlama biçimi. Bana şöyle geliyor: Bahar da var kış da var. Aynı dünyada yaşayan, aynı anda yaşayan belki de aynı mekânı paylaşan iki kişiden birinin baharı yaşaması, birinin kışı yaşaması mümkün. Bunun hayatı algılama biçimiyle ilgisi olduğunu düşünüyorum. Her daim baharı deneyimliyor olmak mümkün bence aslında bu hayatta.

Yine filmin ismiyle devam edelim. İngilizce adı Dream Workers, yani hayal işçileri. Yönetmenliği ele alacak olursak bizim ilk yönetmenlik deneyimimiz, ilk hayalimizi kurduğumuz an mıdır?

Evet, belki çocukluk en büyük sanatçı olduğumuz dönemdir. Daha sonra hayal kurmayı bize yasaklayan sistemlerin içine giriyoruz. Aile, eğitim, çalışma, çocuk beklentisi, evlilik, normlara uygun devam etmesi gerekiyor insanın… O zaman hayaller teker teker kırılıyor ve ölüyor. Bu filmi çevirirken en keyif aldığım şey bir çocuğun oyun oynamasından aldığım keyifti. Bir oyun oynar gibi bu filmi çevirdiğimi fark ettim. Hiçbir beklentim yoktu filmi çevirirken. Hep bir çocuksu neşeyle, oyun oynar gibi Nalan’ı da kendime oyun arkadaşı yapıp onunla böyle el ele tutuşup sokaklarda, çok güzel bir oyun oynadık. O neşenin kendisi de yansıyor diye düşünüyorum seyirciye. Bu benim hayatı okumamla da ilgili. Böyle bakıyorum gerçekten hayata. Problem tabi ki var ama onun ötesine geçebilmek, çözüm enerjisini, problemden almadan aslında bir üçüncü pozisyonun da var olduğunu bilerek, sıkışmaktan ziyade olayları daha geniş okuyabilmek, daha farklı hislerin de olabileceğini ve bunların da hissedilebileceğine inançla yaşamak gerekli.

 

Müzik filmin yapısına ritmi, yüksekliği ve enerjisi bakımından çok uygun. Birkaç müzik arasından mı seçildi?

Pandemide ben gökdelenleri çekmek istedim. Yine Nalan’la el ele tutuştuk, çıktık dışarıya. Ona uygun da bir müzik vardı kafamda aslında. Bu Batı menşeili bir müzikti. Neşeli, vals yapan, dans eden gökdelenleri gösterebileceğim bir müzikti soundtrack olarak. Daha sonrasında buna çok yakın Türk menşeili ama aslında klasik ve sirto olan yani hem Batılı hem Doğulu olan bir müzik bulduk. Sadi Işılay’ın bir parçası. Çok mutluyum aslında onu aldığımız için çünkü diğer müzik daha dışarlıklı bir müzikti. Bunu hem Sadi Işılay’ın orijinal bestesi hem de Cihat Aşkın birlikte performe ediyor. Onun kemanından böyle bir müzikle birlikte kurgulamak beni çok mutlu etti çünkü tam da cıvıl cıvıl, hareketli bir şey gerekiyordu bana. O müziğin aslında başında da çok hüzünlü kısmı var. O kısmı hiç kullanmadım. Çünkü gerçeğin bir bölümü zaten hüzünlü. Hüzne daha da hüzün katmadan hiçbir sahneyi kurbanlaştırmadan, ötesine geçerek, başka bir hissetme biçiminin olduğuna inançla ortaya çıktı. Ben müzikten de çok mutluyum.

Filmin yolculuğu nasıl geçiyor şu anda? Çeşitli festivallere katılmaya devam ediyor musunuz?

Bu film Adana’da gösterildi. Üçlemenin ilk filmi olan Filmin Adı Ne’yi 2016’da çevirdim, 2021 de bitirdim şimdi de Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde gösterime sokabiliyorum. O biraz uzunca bir süre, bitmedi çünkü benim kim olduğumla çok alakası vardı filmin. Benim başka bir versiyona dönüşmem gerekiyordu filmi bitirebilmem için; onu bekledi. O anlamda eserle sanatçının bağının da ne kadar garip bir bağ olabileceğini bana öğretmiş bir filmdir. Üçüncü filmi de şu anda geliştirme aşamasındayım. Güzel bir davet aldım. Bu yılın sonunda biraz Brüksel’de kalıp filmi düşüneceğim. O, üçlemenin son filmi ve Anadolu kadınının seyir deneyimini içeriyor. Ama yine içinde kadın sinemacılar ve bir film var içinde. Bu sırada anemin, teyzemin hikâyesini de çekmeye başladım. Belki o da araya girer, bilmiyorum. Hangisi önce olmak istiyorsa… Biraz da buna eserler, kendileri karar veriyorlar.

Peki sizin bundan sonraki kariyer hedefinizi yönetmenlik ve film üzerine mi kurulu yoksa başka bir kariyer hedefiniz de var mı?

Ben şu an olduğum yerde çok mutluyum. Sürekli dönüşen bir yer, olduğum yer. Çünkü pek çok şeyi aynı anda yapmama imkan tanıyor. Akademisyenim, sinema üzerine ders veriyorum, yazarım, dergilerde editörlük de yapıyorum, bir yandan doktora tezimi yazıyorum, o kitap olacak, bir yandan film çeviriyorum, filmlerimin yapımcılığını da üstleniyorum, kurgusunu da ben yapıyorum… Bütün bunları aynı anda yürütmek bana çok iyi geliyor. Ama ileride başka şeyler de olur. Ben dönüştükçe hayatıma bir şeyler girecektir. Açığım çünkü.

Eklemek istediğiniz başka şeyler var mı?

Ben çok teşekkür ederim. Güzel bir sohbetti. Siteniz de çok tatlı. Çok başarılı şeyler yapıyorsunuz. Ben kimlerle röportaj yaptığınıza biraz baktım, çok güzel isimler gördüm. İyi ki varsınız.

Sizler de iyi ki varsınız. Röportajınız ve filmlerinizle bize katkı sunduğunuz için çok teşekkür ederiz.

Esra Kars

 

 

 

Esra Kars

5 Ocak 98’de karlı bir Ankara sabahında doğmuş olan Parisienne. Hukukla uğraşır. Az konuşur, çok dinler. Yazmak için okur, okumak için yazar. Tatlılara, gezmeye ve filmlere bayılır. Öykücü, senarist, akademisyen, tiyatrocu ve seslendirmen olacağına inanır.

Etiketler: 29. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivalialtın kozabelgeselKadın YönetmenlerPınar FontiniSenin Yıllardır Gerçekleştirmeyi Beklediğin Bir Düş Var
Esra Kars

Esra Kars

5 Ocak 98’de karlı bir Ankara sabahında doğmuş olan Parisienne. Hukukla uğraşır. Az konuşur, çok dinler. Yazmak için okur, okumak için yazar. Tatlılara, gezmeye ve filmlere bayılır. Öykücü, senarist, akademisyen, tiyatrocu ve seslendirmen olacağına inanır.

YazarınDiğer Yazıları

    Belmin Söylemez İle Ayna Ayna (2022) Üzerine Bir Söyleşi

    Belmin Söylemez İle Ayna Ayna (2022) Üzerine Bir Söyleşi

    19 Temmuz 2023
    Late Afternoon (2017)

    Late Afternoon (2017)

    14 Eylül 2021
    Çocuk Oyuncağı (2014)

    Çocuk Oyuncağı (2014)

    23 Şubat 2021
Sonraki Yazı
Kabahat (2022) Filminin Yönetmeni Ümran Safter ile Röportaj

Kabahat (2022) Filminin Yönetmeni Ümran Safter ile Röportaj

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Editörün Seçtikleri

Av Ya Da Avcı Olmak, İşte Bütün Mesele Bu!: İnsanlar İkiye Ayrılır (2020)

Av Ya Da Avcı Olmak, İşte Bütün Mesele Bu!: İnsanlar İkiye Ayrılır (2020)

Tuba Büdüş
5 Ekim 2021

Bir İçerik Üreticisinin (Gerçek) Anıları: Sweat (2020)

Bir İçerik Üreticisinin (Gerçek) Anıları: Sweat (2020)

Selin Tanyeri
29 Eylül 2021

Sorry We Missed You (2019): Haksızlığa Öfkelenmiyorsan Nasıl Bir İnsansın?

Sorry We Missed You (2019): Haksızlığa Öfkelenmiyorsan Nasıl Bir İnsansın?

Büşra Soylu Küçükkaya
17 Temmuz 2021

Mafya Filmleri

Mafya Filmleri

Fil'm Hafızası
28 Haziran 2021

Bugün Dünün Aynısıydı: Zamansal Döngü Filmleri

Bugün Dünün Aynısıydı: Zamansal Döngü Filmleri

Burakhan Yanık
25 Haziran 2021

  • Biz Kimiz?
  • Gizlilik Politikası
  • KVKK
  • Çerez Politikası
  • İletişim

Fil'm Hafızası © 2023

No Result
View All Result
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
    • Biz Kimiz?
    • Ekibimiz
    • Gönüllülük İlanları
  • Film Önerileri
    • Aksiyon / Macera
    • Animasyon
    • Belgesel
    • Bilim Kurgu / Fantastik
    • Biyografi / Tarih
    • Drama
    • Erotik
    • Komedi
    • Korku / Gerilim
    • LGBTİ
    • Müzik / Müzikal
    • Romantik
    • Savaş
    • Suç / Gizem
    • Western
  • Sinema Yazıları
    • 44. İstanbul Film Festivali
    • 25. İzmir Kısa
    • 31. Altın Koza
    • Analiz
    • Eleştiri – İzlenim
    • Liste
    • Özel Dosya
    • Röportaj
  • Haberler
  • Kısa Filmler
  • Spotify
    • Podcasts
    • Playlists
  • Etkinlikler
    • Dinner Talks
    • Fil’m Hafızası Akademi
    • Keşfetmenin Keyfi
  • Galeri
    • BiReplik
    • Bunları Biliyor Muydunuz?
    • Etkinlikler
    • Hafızadan Çıkmayanlar
  • İletişim

Fil'm Hafızası © 2023

Welcome Back!

Login to your account below

Forgotten Password?

Create New Account!

Fill the forms below to register

All fields are required. Log In

Retrieve your password

Please enter your username or email address to reset your password.

Log In