Yugoslav Kara Dalgası’nın en önemli temsilcilerinden olan Dušan Makavejev’in başyapıtlarından biri olan Sweet Movie (1974), tabiri caizse kapitalizm ile Stalinizm eleştirisini aynı potada eriten nadir bir örnektir. İki bölümden oluşan film, ilk bölümde yarattığı Amerika metaforu üzerinden kapitalizmi yerin dibine batırırken nasıl elini korkak alıştırmıyorsa ikinci bölümde de aynı tavrı Stalinizm’e yöneltir.
Makavejev’in Katyn Katliamı’nın (Sovyetler Birliği tarafından 1940 yılında, yaklaşık 22.000 Polonyalı subay, sivil ve aydın, başlarına kurşun sıkılarak infaz edilmiştir.) gerçek görüntülerine yer verdiği Sweet Movie, Otto Muehl’in (ekspresyonist sanatçı) performanslarından etkilenen, oldukça zorlu sahneleriyle kolay yenilip yutulamayacak filmlerden biridir. Üstelik tüm bunların yanında çocukların metafor olarak seçildiği sahneler birçok kişinin izlemekte zorlanacağı anlara ev sahipliği yapar. Bu görüntüler üzerinden de elbette modern toplumun, kapitalist düzenin steril yapısının büyük bir yalan, bir makyaj olduğunu dile getirir. İlmik ilmik döşenen metaforları, hiç susmayan müzikleri, sarkastik ve faklı türlere göz kırpan yapısı ile Sweet Movie, her şeye rağmen umut vadeden bir sonla uğurlar seyirciyi.
Tuba Büdüş
