Çeşitli festivallerden ödüller alan ve Cannes Film Festivali’nde gösterim şansı bulan Mesle Bache Adam (2018), Arian Vazirdaftari’nin yazıp yönettiği yirmi dakikalık bir köşe kapmaca oyunu. Yönetmenin oldukça evrensel bir meseleyi, yalan söylemek, bir yetişkin ve bir çocuk üzerinden kedi fare oyununa çevirerek aktardığı yapım zekice örülmüş senaryosuyla dikkatleri üzerine çekmeyi başarıyor.
Filmde, bakıcılık yapmak üzere gittiği evde altı yaşındaki Matin’le ilgilenen Sara çocuğun ona anlattığı bir hikayeyle beraber çeşitli zincirleme olaylar silsilesine sebep olur. Sara’nın filmin açılışında kapıda zili çaldığı sahneden sonra evin içerisinde bir “gözetleme” planına kesilir. Takip eden sahnede kahvaltı masasında Matin ve Sara, basit bir gerekçeyle tartışır. Senaryodaki asıl çatışma bu sahnede çocuğun anlattığı hikâye üzerine Sara’nın harekete geçmesiyle yükselmeye başlar. Devamında kadın hikâyede geçen değerli eşyayı çalmaya yeltenir fakat Matin tarafından fark edildiği ortaya çıkar. İzleyici bunun nasıl olduğunu başta anlayamaz fakat sezgisel olarak ilk planda Matin’in Sara’yı izlediği kesme bize çağrışım yaptırır. Başlangıçtaki gözetleme planının yönetmen tarafından boşluğu doldurmak için verilmiş için bir ipucu olduğu söylenebilir. Nitekim bir yandan sinema hem bir eksiltme sanatıdır hem de montajın gücü eksiltmelerle beraber kurduğu imge dizgeleri aracılığıyla izleyiciye sorular sorduran, tahminler yaptıran bir noktadır. Film küçük çocuğun hırsızlığı fark edip istediklerini yaptırmaya başlamasıyla farklı bir güzergaha ilerler. Bakıcı kadının iştirak etmek zorunda kaldığı yeni bir gerçeklik ortaya çıkar. Çocuk giydiği Batman kostümü ve maskesiyle Sara’nın yüzüne Joker makyajı yapar. Maske kullanımının imgesel çağrışımı boyutlandırılarak incelenebilir. Keza filmin sonu çocuk-yetişkin kimliği, iyilik-kötülük, hakikat-yalan karşılıklarında Batman ve Joker’in konumlanmalarını bir miktar çağrıştırır cinstendir.
Satranç hamlelerine dönen senaryo akışında Matin’in bakıcıyla arasındaki güç ilişkisinde önce öne çıktığı aktarılır fakat yetişkinlerin dünyası daha fazla manipülasyon yöntemlerini haizdir. Çocuğun oyun olarak gördüğü saha daha sonra yetişkin tarafından gerçeklik olarak aksettirilir. Böylece çocuk ciddi bir soruna sebep olduğunu bakıcı kadına fiziksel zarar verdiği sanısına kapılır. Bu yalanla beraber film çözüm noktasına ilerler. Eve gelen Matin’in annesi çocuğun sözüne değil Sara’ya itimat edecektir. Böylece ortaya seyircinin, çocuğun ve bakıcının gerçeği bildiği fakat eve sonradan gelen anne karakterinin bilmediği bir yapı çıkar. Seyirci onun safında konumlanmaya başlasa bile çocuk annesine laf anlatamaz. Kuşku, merak ve belirsizliğin girintili ilişkisi filmi yükselten bir nitelik olarak gözlenir. Her plan damıtılmış bilgiler içerir. Mesle Bache Adam yönetmenin hassasiyetlerini ve sorularını başarılı bir şekilde sunar. Planlar genellikle az hareket içerir ve gerekli olmadıkça kesilmez. Bu tarz, tansiyonlu bir konunun işlendiği bir film için seyirciye tarafsızlık katar ve yaşanan olayları aksiyonel bir dekupaja göre daha fazla yakalama imkânı sunar.
Toplama bakıldığında, kısa filmin taşıması beklenen “ortalık” olma özelliğini film kolaylıkla karşılar. Bir kesitin işlendiği, içinde gerçek hayatta olabilecek çelişkilerin, endişelerin ve çıkmazların olduğu senaryo katmanlaşarak budaklanır. Çekim ölçeklerinin, karakterlerin konumlanışlarının, görsel açıdan da tatmin edici olduğu yapım akılda kalıcı bir film olarak sinema kütüphanesine eklenebilir.
