Leviathan (2014) ile Cannes Film Festivalinde en iyi senaryo ödülünü alan Rus yönetmen Andrey Zvyagintsev’in son filmi olan ve yönetmenin bir önceki filmi gibi Cannes Film Festivali’nden eli boş dönmeyen ve Jüri Özel Ödülü’nü alan Nelyubov, izleyenleri birçok açıdan tatmin ediyor.
Film, hikâyesi itibariyle duygu sömürüsüne oldukça açık olduğu hâlde ne müzikleriyle ne de oyunculuklarıyla böyle bir hataya düşüyor. Sonuçta da ortaya harika bir seyirlik çıkıyor.
Yönetmen, bir aile üzerinden aslında birçok şeyi sorgulamayı başarıyor filminde. Ebeveyn olmak, iş yaşamı/dini inanç ilişkisi, teknolojinin ve sosyal medyanın kullanımının iletişimsizliğe katkısından ziyade verdiği zarar gibi birçok konu inceleniyor filmde.
Yönetmen bütün bu konuları tartışmaya açarken filmin ismiyle oldukça tutarlı bir atmosfer yaratıyor. Mutsuz, ümitsiz ve içi kararmış fertlerden oluşan bir aile tablosu ile filmdeki karanlık, soğuk, kapalı havalar oldukça uyum uyumlu. Filmin sadece senaryosu ve oyunculukları değil, bu anlamda sinematografisi de oldukça başarılı.
Andrey Zvyagintsev, tüm bu açılardan seyircilerini etkilemeyi ve tatmin etmeyi başarıyor.
