İlk Göz Ağrıları Bir Başkadır

Krzystof Kieslowski

Personnel (1975)

Sinemaya olan sevdam küçük yaşlarda izlediğim bir film ya da bir büyüğümün elimden tutup da beni sinemaya götürmesiyle değil; üniversitede hazırlık sınıfı okuduğum zamanlardaThe Double Life of Veroniqe (1991) izlemem ile başladı. Filmin renklerle dansı, akıp giden şiirselliği, bir kukla oluşumuzu hatırlatışı ve ruhsal ikizlik gerçekliğini yüzüme vuruşunun etkisi hâlâ ilk günkü gibidir. Durum böyle olunca, bu filmin yönetmeni hakkında daha çok bilgiye sahip olmak ve ortaya koyduğu her eseri izleme isteği duydum ve Three Colors: Blue (1993), White (1994) and Red (1994) ile sinemanın başyapıtlarından biri olan Dekalog (1988) serisini izledim. Hepsinden sonra Kieslowski sinemasının kesinlikle çok üstte bir yerlerde olduğuna kanaat getirdim diyebilirim. Bireyi ve toplumu eleştiren, bir arada ama yalnız oluşlarımızı da hiç acımadan yüzümüze vuran bu yönetmenin ilk filmine gelelim; Personnel (1975). Öğrenci olduğu dönemdeki kısa metraj filmleri ve daha sonrasında çektiği belgesel formatındaki filmler var olsa da; Personnel, yönetmenin bir televizyon kanalı için çektiği ilk uzun metraj kurmaca filmi sayılabilir. Semi-biyografi tadında olan film, sanata meraklı bir gencin opera salonunda terzi olarak işe başlaması ve daha sonrasında o perdeyle perde arkasında nelerin yaşandığına şahit oluşunu anlatıyor. Kieslowski’nin kendinden çokça bahsettiği film tamamen deneyimsiz oyunculardan oluşuyor ve bu da filmine yönetmenin önceki eserleri gibi belgesel havasına büründürüyor. Sanatın büyülü dünyasını keşfetmek isterken toplumsal gerçeklikle karşı karşıya kalmanın filmi olan Personnel, yönetmenin bir sonraki filmlerinin de göstergesi niteliğinde. Filmleriyle dünyayı bize dar eden Kieslowski’ye teşekkürü bir borç bilirim.

Filmografi