Werner Herzog’un Lessons of Darkness (1992) filmi, ilk Körfez Savaşı’nın ardından Kuveyt’teki petrol yangınlarını ve yıkıma uğramış manzaraları, belgesel ile bilim kurgu arasında gidip gelen apokaliptik bir anlatıyla ele alıyor. Sanki dünyaya ilk defa gelmiş bir uzaylının bakış açısından, helikopterden çekilmiş görüntülerle ilerleyen belgesel, evrenin çöküşünü görkemli bir olay olarak tasvir ediyor. Yıkım ve yangın görüntülerini dünyaya yabancılaşmış bir gözle betimliyor. Felaketi yerli değil kozmik bir ölçekte ele alan Herzog, her zamanki gibi belgeleme kavramını kendine özgü bir şekilde yorumluyor. Film herhangi bir politik ya da coğrafi bağlam sunmazken yorumdan arındırılmış, sadece bağlamdan yoksun betimlemelerle açıklanan görüntülerle ilerliyor. Haber bültenlerinde tekrar tekrar karşılaştığımız savaş ve yıkım görüntülerine alışmış seyircinin bakışını bu kayıtsız fakat meraklı betimlemelerle yabancılaştırıyor.
Yangınları söndürmeye çalışan işçilere de aynı uzaklıkla fakat merakla yaklaşan anlatıcı, yangınları söndürdükten sonra bir anda petrolü tekrar tutuşturan işçilerin görüntülerine meraklı bir yabancının gözünden, sorgulayıcı bir lensle bakıyor. Lessons of Darkness, savaşı ve yıkımı yalnızca bir haber bülteni veya tarihsel bir olay değil, yönetmenin doğa belgesellerini çağrıştıran bir şekilde insanın etrafındaki anlamsızlıkla kurduğu ilişkinin bir incelemesi olarak ele alıyor.
