Kâğıt üzerinde yapımcı koltuğunda oturan Carlos Reygadas’tan başka bir çekiciliği yoktu El mudo’nun. Biraz programım, biraz da son dönemde Güney Amerikalı genç yönetmenlerin imza attıkları güçlü yapıtların yarattığı itici güç sebebiyle gittim Peru yapımı bu filme. Sonuç bir hayal kırıklığı olmasa da, potansiyelini değerlendirememiş bir filmin yarattığı nahoş tat oldu. Daha derli toplu bir şekilde anlatılsa, eli yüzü düzgün bir psikolojik dram ve hukuk sistemini sorgulayan bir film ortaya çıkabilecekken, bu haliyle iyi niyetli bir çabadan öteye gidilememiş maalesef. El mudo’dan geriye belleğimde kalan, birkaç zekice düşünülüp iyi çekilmiş sahneden başka bir şey olmayacak gibi.
