73. Venedik Film Festivali’nde Horizons Orizzonti ödülünü kazanan İtalyan-Fransız yapımı Liberami (2016), Sicilyalı Peder Cataldo Migliazzo’nun şeytan çıkarma ritüellerini belgeler. Yönetmen Federica di Giacomo, çoğu şeytan çıkarma temalı film ve belgeselin aksine, bu süreci sansasyonel ve dramatik bir şekilde değil; durgun ve daha duyarlı bir biçimde ekranlara yansıtır. Şeytan tarafından ele geçirildiklerini düşünen Katoliklere yardım etmeye çalışan eski asker Peder Cataldo’nun belgeselde mesleğinin zorluklarından bahsetmesiyle de yönetmen, kolaylıkla korkutucu olabilecek bir konuyu daha durgun ve gerçekçi bir anlatıyla seyircinin önüne koyar.
Antik şeytan çıkarma geleneklerini günlük ritüeller ile birleştiren Liberami, modern alışkanlıkların bu süreci nasıl değiştirdiğini, yirminci yüzyılın bilgi birikiminin şeytan çıkarma sürecine nasıl yansıdığını inceleyerek taze ve modern bir bakış açısı sunar. Film, Gloria, Enrico, Anna and Giulia’nın Peder Cataldo’nun ayinine yolculuğunu takip eder. Peder Cataldo’nun teknoloji ve akıllı telefonu da bu sürece katması tüm durumu daha da absürtleştirse de, bir yandan gerçekliğe yakınlaştırır.
“Şeytan” tarafından ele geçirilmek, belki de modern insanda bir mücrim arayışı veya bir kurtuluş çığlığıdır. Modern yaşam şekillerinin getirdiği mutsuzluk ve umutsuzluktan bir kaçıştır belki de. Tüm bu olasılıkları ekrana taşıyan bu modern dini sorgulayış, şüphesiz ki aynı konuyu işleyen diğer yapımlardan türsel ve teknik açıdan ayrılmaktadır.
