Cannes’ın Dönüşen Yıldızı Léa Seydoux: “Oyuncu Olmak İstemiyordum, Sadece Var Olduğumu Kanıtlamak İstedim”

2026 Cannes Film Festivali‘nde iki iddialı yapımla yarışan Fransız oyuncu Léa Seydoux, yalnızca performanslarıyla değil, sinemaya ve oyunculuğa dair samimi açıklamalarıyla da dikkat çekiyor.

Variety‘nin Cannes Film Festivali kapsamında Léa Seydoux ile gerçekleştirdiği özel röportaj, Fransız oyuncunun hem yeni projelerine hem de sinemaya bakışına dair dikkat çekici açıklamalarını ortaya koydu. Bilim kurgu filmi The Unknown ve toplumsal dram Gentle Monster ile festivalin en güçlü oyunculuk adaylarından biri olarak gösterilen Seydoux, oyunculuğu kendisi için bir kariyerden çok varoluşsal bir arayış olarak tanımlıyor. Yapay zekânın sinemanın yerini alamayacağını savunan oyuncu, yeni James Bond filmini ise Denis Villeneuve‘ün yönetecek olmasının seriyi yeniden “gerçek sinemaya” yaklaştıracağına inanıyor.

Seydoux‘nun Cannes yolculuğunun merkezinde yer alan The Unknown, Oscar ödüllü Bir Düşüşün Anatomisi’nin senaristlerinden Arthur Harari‘nin yönettiği sıra dışı bir bilim kurgu filmi. Hikâyede bir fotoğrafçı, uyandığında kendisini partnerinin bedeninde buluyor ve kimliğini yeniden sorgulamak zorunda kalıyor. Seydoux, filmde fiziksel olarak kadın bedeninde olan ancak zihinsel olarak erkek karakter David’i canlandırıyor.

Oyuncu, bu rolü üstlendiği dönemin kendisi için de alışılmadık olduğunu anlatıyor. İkinci çocuğunu dünyaya getirdikten yalnızca iki buçuk ay sonra çekimlere başlayan Seydoux, hâlâ bebeğini emzirdiğini ve doğum sonrası aldığı kilolar nedeniyle bedenine yabancı hissettiğini söylüyor. Ancak bu durumun karaktere büyük katkı sağladığını belirtiyor. Çünkü David de film boyunca kendi bedenine ve kimliğine yabancılaşmış bir insanı temsil ediyor.

Seydoux‘ya göre film ilk bakışta cinsiyet kimliği üzerine bir metafor gibi görünse de asıl mesele bundan çok daha derin. Ona göre hikâye, “Ben gerçekten var mıyım?” sorusunu merkeze alıyor. Oyuncu, gençlik yıllarından bu yana zaman zaman ağır panik ataklar yaşadığını ve aynaya baktığında kendi varlığını sorguladığı anlar olduğunu da ilk kez bu kadar açık biçimde dile getiriyor. Bu nedenle filmin varoluş temasıyla güçlü bir kişisel bağ kurduğunu ifade ediyor.

Oyunculuğu Var Olmanın Kanıtı Olarak Görüyor

40 yaşındaki oyuncu, kariyeri boyunca birbirinden tamamen farklı karakterlere hayat verdi. Mavi En Sıcak Renktir ile Altın Palmiye kazandıktan sonra James Bond serisinde Madeleine Swann karakterini canlandırdı; ardından Yorgos Lanthimos, Wes Anderson ve David Cronenberg gibi yönetmenlerle çalışarak dünya sinemasının en çok aranan oyuncularından biri hâline geldi. Buna rağmen Seydoux, kamera karşısına her geçtiğinde hâlâ kendisini yetersiz hissettiğini söylüyor.

Oyuncuya göre oyunculuk hiçbir zaman kolaylaşmadı. Hatta onlarca filmde rol almasına rağmen her yeni projede aynı kaygıları yaşamaya devam ediyor. The Unknown çekimlerinden önce de karakteri canlandıramayacağı korkusunu taşıdığını anlatan Seydoux, çekimler başladıktan sonra bir anda karakterle bütünleştiğini ve kendisini tamamen David olarak hissettiğini belirtiyor.

Festivalde yarışan ikinci filmi Gentle Monster ise bilim kurgunun tam tersine son derece gerçekçi bir aile dramı. Filmde Seydoux, çocuk istismarı görüntüleri bulundurmakla suçlanan eşinin masumiyetine inanmaya çalışan bir müzisyeni canlandırıyor. Oyuncu, karakterini yargılamadan, onun bildiği kadarını bilerek oynamayı tercih ettiğini ve hikâyeyi izleyiciyle aynı anda keşfetmeye çalıştığını ifade ediyor.

Film aynı zamanda Seydoux‘nun yıllar sonra yeniden şarkı söylemesini de sağladı. Çocukluğunda profesyonel şarkıcı olmayı hayal ettiğini ancak içine kapanıklığı nedeniyle müziği bıraktığını anlatan oyuncu, kamera önünde rol yapmanın kendisini koruyan bir mesafe yarattığını; buna karşılık şarkı söylemenin insanı tamamen savunmasız bıraktığını söylüyor.

Seydoux‘nun açıklamalarında en çok dikkat çeken başlıklardan biri ise yapay zekâ oldu. Daha önce Bertrand Bonello‘nun yapay zekâ temalı bilim kurgu filmi The Beast’te rol alan oyuncu, bugün sinema sektöründe giderek büyüyen yapay zekâ tartışmalarına iyimser yaklaşıyor.

“O kadar da endişeli değilim” diyen Seydoux, hiçbir teknolojinin insanın yaratıcılığını ve duygularını tamamen ikame edemeyeceğine inandığını belirtiyor. Ona göre sinemanın özü insan deneyimi ve duyguları üzerine kurulu; bu nedenle yapay zekâ ne kadar gelişirse gelişsin, insan anlatısının yerini doldurması mümkün görünmüyor.

Oyuncu, James Bond serisinin geleceği hakkında da görüşlerini paylaştı. Serinin Amazon MGM çatısı altına geçmesinden ilk etapta üzüntü duyduğunu söyleyen Seydoux, yönetmen koltuğuna Denis Villeneuve‘ün oturacağını öğrendiğinde ise fikrinin değiştiğini ifade etti. Villeneuve‘ün sinema kültürüne ve anlatı diline duyduğu hayranlığı dile getiren oyuncu, “En azından artık bunu Denis yapacak. Bu yüzden gerçek sinema olmaya devam edecek.” sözleriyle yönetmene olan güvenini ortaya koydu.

Seydoux‘nun yakın dönemde tamamladığı projeler bununla da sınırlı değil. Edgar Allan Poe uyarlaması The Masque of the Red Death filminde Mikey Madison ve Franz Rogowski ile kamera karşısına geçen oyuncu, Madison‘ın yeteneğinden büyük övgüyle söz ediyor. Genç oyuncunun hem güçlü hem de kırılgan yapısının kendisini yıllar önce birlikte rol aldığı Adèle Exarchopoulos‘u hatırlattığını söylüyor.

Ancak bütün bu başarıların ötesinde Seydoux‘nun en çarpıcı açıklaması oyunculuğa neden başladığıyla ilgili oldu. Aslında hiçbir zaman oyuncu olmayı hedeflemediğini söyleyen Fransız yıldız, çocukluğundan beri görünmez hissettiğini ve insanların kendisini fark etmediğine inandığını anlattı. Bu nedenle oyunculuğun kendisi için yalnızca bir meslek değil, var olduğunu kanıtlamanın bir yolu hâline geldiğini ifade etti.

“Size çok kişisel bir şey söyleyeceğim” diyen Seydoux, “Aslında oyuncu olmak istemiyordum. Sadece var olmak istiyordum. Bunun tek yolu görüntümün filme kaydedilmesi ve böylece gerçekten var olduğumun kanıtlanmasıydı.” sözleriyle sinemayla kurduğu bağı özetledi.

Bu yıl Cannes‘da yarışan iki farklı film, yalnızca Léa Seydoux‘nun oyunculuk becerisini değil, sinemaya yüklediği kişisel anlamı da gözler önüne seriyor. Bilim kurgu ile psikolojik dram arasında gidip gelen oyuncu, karakterlerine dönüşerek yalnızca yeni hikâyeler anlatmıyor; aynı zamanda kendi varoluşunu da yeniden keşfetmeye devam ediyor.