1993 Nierya’sında, politik huzursuzluğun gölgesi Lagos sokaklarına ağır ağır düşerken iki kardeş Akin ve Remi, uzun zamandır evin dışında kalan babaları Folarin’le bir gün geçirme fırsatı bulur. Onlar için baba, hem tanıdık hem de yabancı, hem koruyucu hem de erişilmez bir figürdür. Bu yüzden Lagos’a doğru başlayan yolculuk, çocukların gözünden neredeyse kusursuz görünen baba imgesinin yavaş yavaş çözülüşüne dönüşür.
Akinola Davies Jr.’ın ilk uzun metraj filmi My Father’s Shadow, baba-oğul ilişkisini Nijerya’nın demokrasi krizinin eşiğindeki atmosferiyle iç içe geçirir. Çocukların Lagos’ta gördüğü kalabalıklar, askerler, sokak hayvanları, ekonomik sıkıntılar ve şehirdeki huzursuzluk, onların henüz tam adlandıramadığı bir iktidar dünyasının parçaları olur. Başta güçlü, ulaşılmaz ve neredeyse yenilmez görünen Folarin ise yol boyunca kanayan, yorulan, parasızlıkla boğuşan, pişmanlıkları ve arzularıyla görünür hâle gelen bir insana dönüşür. Böylece çocuklar, otorite olarak kabul ettikleri babalığın bir o kadar da özveri ve eksiklikle örülü bir yük olduğunu fark eder.
Sope Dirisu’nun ölçülü performansı ile Chibuike Marvellous Egbo ve Godwin Chiemerie Egbo’nun doğal oyunculukları, filme içten bir büyüme hikâyesi niteliği kazandırır. Cannes Film Festivali’nin Resmî Seçkisi’nde yer alan bu ilk Nijerya yapımı, Caméra d’Or Özel Mansiyonu’a layık görülmüştür. Nitekim başarısının ardındaki eşsiz anlatıda şiirsel görsellik; baba yokluğunun, çocukluk hafızasının ve politik çalkantıların aynı gölgede nasıl birleştiğini zarif bir dille beyazperdeye aktarır.
